11
May 09museumstuk
| Hot: |
We schrijven zomer 1992. In plaats van op het strand zitten we op het Abdijplein. Uit te puffen na een heftige skate sessie. Over het schitterende plein waaieren toeristen uit op zoek naar de ingang van het Zeeuws Museum. De serene rust wordt ruw verstoord door een Volkswagentje dat het plein op komt scheuren. Met piepende remmen komt de bolide voor ons tot stilstand. Het portier wordt open gesmeten en uit de speakers van de autoradio schalt ‘You could be mine’ van Guns ‘n motherfucking Roses. Voor ons staat een lachwekkende rent-a-cop; typetje gefrustreerd met kort lontje. Of we niet heel snel het Abdijplein willen verlaten. Anders…
Eigenlijk waren wij kansenjongeren avant la lettre. We skaten (= vandalisme), rookten een jointje (= des duivels) en maakten lol (= bedreigend). Ongewenste elementen waren wij daar op het Abdijplein. Maar het kan verkeren. En zo kon het komen dat één van mijn skatematties (maten4life) als een ware verloren zoon de sleutels van het museum uit de handen van de directeur kreeg aangereikt. Of hij een spannend promo filmpje wou schieten. Carte blanche kreeg hij. Zie hier het resultaat.