23
Apr 09In memoriam. Martin Bril.
| Hot: |  |  | | | |
Het is slechts weinigen gegeven simpel te schrijven. Martin Bril beheerste deze ogenschijnlijke ’simpele’ schrijfstijl tot in den puntjes en verhief deze eigenhandig tot kunst. Zelf zag hij zich niet als schrijver – hij was een columnist. Een bijzonder productieve dan wel, die bijna dagelijks vele medelanders verblijdde met zijn observaties en overpeinzingen. Jarenlang schreef hij voor het Parool over Amsterdam, en later – tot aan zijn dood – over alles en niets in de Volkskrant.
(1959-2009)
Aan zijn hand nam hij ons mee door de straten van de hoofdstad en voerde ons langs dijken en door winderige polders . Hij toonde ons zijn huis hier en zijn tuin in la douce France en we maakten kennis met zijn vrouw, dochters en hond. Martin Bril sublimeerde het banale en maakte van het alledaagse iets unieks. Iets waardevols. Vol geestdrift schreef hij over zijn passies – Bob Dylan, Parijs, Napoleon Bonaparte en Groningen. Martin Bril; schrijver met stijl. Een man gekleed in Paul Smith die zwoer bij zijn Parker pen. Martin Bril; man van de wereld die regelmatig bij DWDD aanschoof om voor het oog van de natie zijn ongezoute kritiek te spuwen. Zonder ooit cynisch te zijn. Daarvoor hield hij teveel van het leven. En nu is hij er niet meer. Martin, we zullen je missen.